• HCB’92 houdt op te bestaan….
    In het jaar dat er eigenlijk een knallend feest vanwege 30-jarig jubileum gevierd
    zou worden, is de harde waarheid dat de leden van de Boxtelse
    handbalvereniging HCB’92 tijdens een buitengewone ledenvergadering hebben
    ingestemd met het ontbinden van de vereniging. Grootste oorzaak van deze
    beslissing is het gebrek aan vrijwilligers. Al enige jaren kampt de vereniging met
    diverse openstaande vrijwilligersfuncties waarvoor slechts tijdelijke
    oplossingen werden gevonden. Meeste leden van het eerste uur hebben door
    de jaren al de nodige taken vervuld en willen het stokje overdragen. Echter de
    nieuwe generatie is ofwel te jong, heeft de kennis (nog) niet of door een druk
    sociaal leven is er geen tijd over de essentiële taken die een vereniging
    draaiende houden op te vangen. De achter ons liggende coronaperiode heeft
    de vereniging ook geen goed gedaan, want het ledenaantal liep ook erg terug.
    Nieuwe leden aantrekken werd ontmoedigd doordat er geen trainer/coach te
    vinden was die deze mooie sport kon aanleren.
    Hoe anders kan het lopen… Vijf jaar geleden werd de vereniging nog uitgebreid
    door weer een herenteam op te zetten. En HCB’92 werd zelfs de eerste
    vereniging van Brabant die het rolstoelhandbal omarmde. Een team van
    invalide- en valide mannen en vrouwen. Zo was er voor elke categorie een
    team om bij aan te sluiten. Tevens werd de complete structuur opnieuw
    neergezet waarbij de werkdruk onder meerdere personen werd verdeeld…
    onder het mom: “vele handen maken licht werk”… alles stond start klaar om de
    vereniging te laten groeien. Het huidige bestuur kon de diverse gaten niet meer
    opgevuld krijgen en betreurt erg dat dit de enige uitkomst was. Een financieel
    gezonde vereniging die het dan toch niet redt.. helaas staan de kranten vol van
    soortgelijke situaties. Hoe sneu is het dat er recentelijk bij het thuishonk PiusX
    te Liempde een hagelnieuw buitenveld is aangelegd waarop nooit gehandbald
    zal worden door de teams van HCB’92. Gelukkig hebben een aantal leden
    inmiddels een nieuwe vereniging gevonden en anderen hebben besloten te
    stoppen. Voor het ene lid betekent dit één bladzijde in hun levensboek
    omslaan, voor de ander een hoofdstuk, maar voor de meeste huidige HCB’92-
    leden zijn dit een aantal lange hoofdstukken of zelfs een half boek wat dicht
    gaat. Handbal zit in ieders genen, dat zal nooit ophouden te bestaan. Wie weet
    wat de toekomst nog gaat brengen…..de afgelopen 30 jaar waren er ontelbaar
    veel mooie, gezellige en sportieve handbalmomenten, en die HCB’92
    herinneringen zullen door menigeen gekoesterd worden tot in lengte van jaren.